#calvijnsierra Naar Kenema
donderdag 19 april
vertrek uit het dorp
We sliepen best laat afgelopen nacht, doordat de overburen het heel normaal bleken te vinden om keiharde muziek op te zetten (die trouwens pas om 1.30 uur uit ging). Omdat we pas om 9.30 uur opgehaald zouden worden door onze trouwe chauffeur Mohammed, hadden we genoeg tijd om nog even door het dorp te wandelen. Kees wilde ons nog een weversboom laten zien: een boom waarin de wevervogel heel mooie bolle nestjes ophangt die heel knap in elkaar geweven worden. Tijdens de wandeling hadden we een hele kinderschare om ons heen. De brutaalste hebben we de boks-groet geleerd, en anderen pikten per ongeluk het woord “sukkel” op…. Het voelde eigenlijk een beetje als afscheid nemen, en dat vond niemand leuk, het was ons goed bevallen om een paar dagen middenin een Afrikaans dorp te wonen. Het rustige leven van de mensen, het gezellige langslopen, een groet hier, een smile daar, en je hebt er zo weer een nieuwe vriend bij. Sommige dorpelingen kwamen ons echt even gedag zeggen, zoals de man op krukken met maar anderhalf been. Elke keer als we hem zagen, zwaaide hij vrolijk met zijn kruk door de lucht. Het is best heftig om dit zo te zien. De man liep trouwens hele einden, en niet langzaam ook! Voor ons was het prettig om een paar dagen in het dorpje te zijn, maar kun jij je indenken hoe het moet zijn om in een dorp te leven waar niet eens waterleiding is?
Op weg naar Kenema
Na het ontbijt in het kleine kantoortje van EFSL (voor degenen die het nu nog niet weten: Evangelical Fellowship Sierra Leone, partnerorganisatie van Woord en Daad) zijn we naar Kenema vertrokken, een grote stad nog verder naar het oosten. Natuurlijk hebben we weer veel gezien onderweg: de rode zandwegen vervelen niet echt heel snel, de palmbomen, enorme tientallen meters hoge katoenbomen (die trouwens niets met katoen te maken hebben) en de rubberbomen zijn ondertussen makkelijk te herkennen. En als we door een dorpje reden, liep soms het halve dorp uit om naar ons te kunnen zwaaien, dat heeft een paar mooie foto’s opgeleverd. (Hopelijk kunnen we die vanaf zaterdag weer plaatsen…) Wat ook grappig is onderweg: je rijdt op een afgelegen weg, en plotseling rijdt er voor je een wagen bomvol geladen met allemaal mensen. Die zijn ook op weg naar Kenema, naar de grote agrarische beurs/show. Tijdens een tussenstop hebben we weer verschillende bedelaars gezien, vaak met maar 1 of anderhalf been of arm. Het blijft moeilijk te snappen dat dit komt door de gruwelijke oorlog die ruim 10 jaar geleden hier werd gevoerd. Na een reis van 4 uur (inclusief tussenstop) kwamen we in Kenema aan, maar toen waren we er nog niet. Mevrouw Cecilia wilde namelijk eerst een guesthouse opzoeken. In verband met de show zat echter alles vol. Uiteindelijk vonden we een prachtig guesthouse, het was toen wel al 2 uur en 10 minuten later. Ons guesthouse is onderdeel van een klooster en er zit zelfs in de meeste kamers een spiegel, wat leuke reacties uitlokte zoals: ‘oh, eh, ben ik dat?’, ‘ha, zie ik er zo uit?’ of ‘Hee, lang niet gezien!’
"rijst-ontstener"
Na het bezichtigen van het guesthouse zijn we naar de agrarische culturele show gegaan. Alle Young stars zaten er toen net even doorheen, behalve Mirjam. Het omgaan met de totaal andere cultuur vraagt toch best veel energie. Dus gingen alleen Els, Kees en Mirjam naar de show. De rest ging uitrusten in het guesthouse. De show was een hele happening. Er was keiharde muziek die uit mega grote boxen knalde. Er liepen duizenden mensen rond en er waren allerlei nieuwe landbouwwerktuigen te zien zoals een ‘rijst-ontstener’ maar ook een hark en een schop. Verder waren er heel veel producten uit verschillende delen van het land te zien. Er waren allerlei groepen die traditionele muziek maakten en dansen lieten zien. Er was een masquerade door een groep gehandicapten. Één was gekleed in een harig verenpak. De mensen waren echt bang en renden allemaal gillend aan de kant. Er was nog een steltloper die de mensen de stuipen op het lijf joeg. Ondertussen was iedereen vol spanning op de president aan het wachten die eigenlijk gisteren al had moeten komen. Maar ook wij waren een bezienswaardigheid…
Twijfelachtig?
Nog even een leuk verhaaltje als slot: Toen we dus aankwamen bij het guesthouse bleken er buiten nogal wat beelden te hangen. Na een lange studie van een hiervan, heeft Kees besloten dat ze niet allemaal door de beugel kunnen ;-)
Mochten jullie de afgelopen dagen jaloers geworden zijn vanwege onze zonnige verhalen: op dit moment is er boven ons een tropische regenbui losgebarsten. Op ons golfplaten dak davert het water neer. We hadden het lichten aan de lucht al dagen gezien. Maar maak je geen zorgen, morgen is het vast weer lekker warm.
Anneleen, Ruth en Mirjam
We hebben ook nog een vraag: Wat kunnen wij in Nederland doen aan al die ellende die wij nu hier om ons heen zien? Laat maar van je horen!