#Calvijnsierra effe snel?
Dag allemaal, vandaag een heel kort berichtje. We hebben weer weinig stroom gehad, dus de laptop waar ons verslag op stond staat helaas met een lege accu.
Maandag zijn we naar EFSL gegaan voor uitleg. Dit duurde echter even voordat we er waren: we stonden in de file. De andere keren haalden we gewoon in, maar om de een of andere reden vandaag dus niet, waarschijnlijk omdat we vandaag geen haast hadden?
We hebben dus een uur onze ogen uitgekeken, met auto's die langs elkaar kropen, vrachtwagens die tussendoor hun lading losten middenop straat en gezellige verkopers die vanalles aan ons probeerden te slijten.
Drop-outs
Bij EFSL aangekomen, kregen we uitleg over het TVET-programma (vakonderwijs). Dit zijn beroepsopleidingen van 2 jaar, die vooral voor drop-outs bedoeld zijn. Sinds kort is er ook een JBC, een job and business centre, waar de afgestudeerden geholpen worden met het zoeken van een baan of met de aanvraag van microkrediet voor een eigen bedrijf.
Vorig jaar zijn er 124 studenten afgestudeerd: jongeren die anders geen toekomst hadden, maar dankzij dit programma weer op de goede weg zijn. Na de lunch hebben we een wandeling door de stad gemaakt. Iedereen loopt hier op straat, er zijn bijna geen trottoirs. Op sommige plekken wilde je liever geen ademhalen, want dan passeerde je precies een vuilnisbelt.
Raar en schokkend is het dan wel als er mensen ook hier rustig aan het werk zijn, of nog bruikbare materialen proberen te vinden. Indrukwekkend om dan op een kruispunt bedelaars te zien zitten, en overal ook mensen te zien die moeite moeten doen voor hun dagelijks inkomen.
Ledematen
We hebben vandaag ook meerdere mensen gezien, die gehandicapt zijn, veelal afgehakte ledematen, als gevolg van de oorlog die nog maar 10 jaar geleden gestopt is.
Om een idee te krijgen welke souvenirtjes (!) we misschien wel mee naar huis kunnen nemen, hebben we ook over twee markten geslenterd. De verkopers willen graag dat je hun waar bekijkt, maar ze zijn niet opdringerig, juist heel erg grappig en gezellig!
Op kantoor kregen we daarna uitleg over EFSL zelf, hoe het is ontstaan en wat ze precies doen. Het is ontstaan uit een vereniging van kerken, die het niet meer eens waren met met de vrije manier waarop bepaalde dingen gingen in het land: er was bijvoorbeeld ruimte voor verschillende afgoden. Dit konden zij niet langer accepteren, en zijn een eigen organisatie begonnen. Kerkplanting, maar ook dorpsontwikkeling was hun doel. Later is hier, mede door de oorlog ook noodhulp en medische zorg bij gekomen.
Ondertussen heeft EFSL een staf van meer dan 50 leden, en diverse kantoren in het land. Het was indrukwekkend om te horen hoe EFSL betrokken is bij de ontwikkeling van het eigen land. Op onze vraag of de oorlog nog veel invloed heeft, kregen we te horen dat de daders en slachtoffers nu weer in vrede naast elkaar leven, alleen de grote mannen zijn opgepakt.
Imam
Eenmaal thuis zouden we bezoek krijgen van een iman. Toen hij arriveerde, was ook ons eten klaar, hij heeft dus gezellig meegegeten. Het was een leger-iman, en een zeer hoog geplaatste ook nog. Na het eten hebben we hem gevraagd over de islam binnen Sierra Leone (65 % van de bevolking is moslim). We waren verbaasd over de goede relatie tussen christenen en moslims, volgens onze iman zijn er geen strubbelingen, en komen de moslims ook weleens in de kerk en andersom.
Hij heeft ons verschillende dingen uitgelegd over het moslimgeloof. Achteraf hebben we het over het geloof gehad, want zo'n gesprek roept natuurlijk wel vragen op. Wat mogen wij blij zijn dat we uit genade door het bloed van Christus zalig mogen worden, en niet door onze verdiensten, zoals bij de moslims wordt geleerd.
Omdat er stroom was konden we lekker met de ventilator aan in slaap vallen. Morgen gaan we up-country: naar het binnenland. Hopelijk hebben we daar stroom! We gaan er op een boerderij kijken, interviewen en misschien ook zelf werken, we gaan naar een landbouwmarkt- en show en zullen vast veel zien van het land zelf en hoe de mensen daar leven.
Vrijdag in de loop van de middag hopen we dan weer in ons guesthouse in Freetown terug te komen.