#CALVIJNSIERRA ZONDAG
15 april 2012
Kerkdienst
Vanmorgen zijn we naar de kerk geweest. Het was heel anders dan thuis. Bij het zingen werd er geklapt en als ze het ergens mee eens waren werd er Amen gezegd. De financiën voor de verbouwing van de kerk werden ook uitgebreid besproken. ER was een dominee, maar ook nog een vrouw die preekte. Ze sprak over het belijden van onze zonden, God om vergeving vragen, waarna wij ook de opdracht hebben hieruit te leven. Het was ook avondmaal tijdens deze dienst. Bijna iedereen ging aan, ook dat deden ze heel anders: Men liep naar voren en daar ontvingen ze een stukje brood en een bekertje met een slokje wijn en daarna gingen ze weer terug naar hun plek. Onze meningen hierover waren heel verschillend. De één vond het gaaf, de ander vond het best vreemd en eigenlijk niet kunnen.
Gezelligheid
We zijn na de kerk naar mevrouw Cecilia`s huis geweest. Haar zoon, Henry, één van de buddy`s, was namelijk jarig, en daarom hebben we ook bij haar thuis gegeten. Het was heel anders dan we gewend waren. Terwijl mevrouw Cecilia druk aan de slag ging met de maaltijd, werden wij achter een DVD gezet, maar die hebben we maar uitgedaan. Daarna hebben we lekker onder een boom aan zee gezeten en kennis met de buddy’s gemaakt die er gisteren niet waren. We hebben gezellig met heel de groep spelletjes gedaan. Wij leerden hen Hollandse spelletjes en zij leerden ons Afrikaanse spelletjes. Dit was een heel leuke manier om kennis te maken met elkaar! ’s Avonds toen we weer in het guesthouse waren, hebben we nog gezellig gegeten met de buddy’s. Eleonora, één van de buddy`s heeft nog “In moments like these” voor ons gezongen, ze kan echt heel mooi zingen! De anderen zongen soms ook mee en klapten mee. Daarna hebben wij nog gezongen uit de gele bundel voor hen.
Bijbelstudie en gegil!
Toen iedereen weer weg was, hebben we nog een Bijbelstudie gedaan, Dit gaf ons weer het gevoel dat het zondag was. We hebben samen nagedacht over armoede en wat onze plicht is tegenover onze naaste. Toen Anneleen en Ruth hierna nog even naar beneden gingen, zagen ze een hele grote zwarte spin in de eetkamer, iedereen kwam dus kijken en toen begon hij heel hard te rennen! Wij gillen, want we schrokken en toen waren we die vieze dikke zwarte spin kwijt, dus hebben we hem niet kunnen vangen, hij zal nu nog wel ergens in huis rondzwerven. Hierna zijn we heerlijk gaan slapen, want iedereen was best moe.
Corinda en Han