#IchthusSierra: tot m'n knieën in de modder
Donderdag 23 februari
Vanmorgen werd ik wakker door meneer De Beer. Iemand (ik zeker niet :P) had de sleutel aan de binnenkant van de wc laten zitten en ‘m toen achter zich in het slot laten vallen. Dus niemand kon naar de wc. Meneer de Beer liep naar de baas toe en die maakte de deur open. De wc mag niet meer op slot, dus we kunnen met een goed gevoel ontlasten :-).
Toen dit alles voorbij was, hebben we weer een lekker ontbijt gekregen van Mary. Daarna nog even gevoetbald met Roy en een andere jongen. Toen we daar mee klaar waren kregen we een lezing over fair trade van Osman Kamara. Hij is docent economie aan een universiteit in Freetown en adviseert organisaties en bedrijven over eerlijke handel. Deze man zei dat de boeren geen enkel idee hebben wat de wereldprijs is van de gewassen die zij verbouwen. Als er bijvoorbeeld in Nederland iemand €2 betaalt voor een kop koffie, gaat daarvan minder dan 0,1 cent naar de boer. De rest gaat naar de tussenhandelaars en andere bedrijven die er dikke winst mee maken. Door fair trade producten te kopen, weet je zeker dat de boer wel een eerlijke prijs krijgt.
Na de lezing zijn we naar een rijstplantage gegaan om zelf te ontdekken hoe het is om in Afrika voedsel te verbouwen. We begonnen met wat grond om te batsen, daarna zijn de jongens onkruid weg gaan halen en de meiden rijstplanten gaan planten. Allemaal tot onze knieën in het water en de modder. Na de pauze hebben we het omgedraaid en zijn wij rijst gaan planten. Het werk was niet echt zwaar.
Na het werk zijn we door het dorp Makomp gelopen. Veel armoede daar. Maar nu weten we in elk geval waar de Wees Eerlijk-campagne over gaat: met een eerlijke prijs voor hun werk, zullen ook de mensen in Makomp het beter krijgen.
Joram Tollenaar
P.S. kaas is totaal geen baas